İddianameye göre, Eylem 40'ın delil temelini, olaya karışan kişilerin ifadeleri oluşturmaktadır. Bu ifadeler, savcılık tarafından birbiriyle çelişen ve birbirini destekleyen beyanlar olarak iki grupta ele alınmıştır. İlk grupta, müşteki Mehmet Torun, tanık Metin Karakoç ve etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanan şüpheli Yakup Öner'in ifadeleri yer almaktadır. İddiaya göre, tanık Metin Karakoç, Şişli Belediyesi'nde Hakan Karademir'in odasında ve daha sonra Nurol Tower'da şüpheli Adem Altıntaş'ın kendisinden 10 milyon dolar, sonrasında ise 5 milyon dolar rüşvet istediğini detaylı olarak anlatmıştır. Müşteki Mehmet Torun'un ifadesinin, Karakoç'un anlattıklarını teyit ettiği ve rüşvet talebini reddettiğini belirttiği aktarılmaktadır. En önemli delillerden biri olarak sunulan Yakup Öner'in ifadesinde ise, Torunlar'ın yaşadığı sorunun kendisine iletildiği, konuyu Ekrem İmamoğlu'na aktardığı, İmamoğlu'nun kendisinden Mehmet Torun ile Resul Emrah Şahan'ı uzlaştırmasını istediği, ancak kendisinin bu 'çirkin' işe girmeyi reddettiği iddia edilmektedir. Öner'in ifadesinin, rüşvet talebinin varlığını ve olayın üst düzeyde bilindiğini gösterdiği savcılık tarafından iddia edilmektedir. İkinci grupta ise şüpheliler Adem Altıntaş ve Resul Emrah Şahan'ın inkara yönelik ifadeleri bulunmaktadır. İddianameye göre, şüpheli Adem Altıntaş, Metin Karakoç ile görüştüğünü kabul etmekle birlikte, rüşvet talep etmediğini, sadece Torunlar'ın 'yardım bütçesi' olduğunu söylemesi üzerine bir Kültür Merkezi projesinden bahsettiğini ve maliyetinin 10 milyon dolar olabileceğini söylediğini iddia etmiştir. Şüpheli Resul Emrah Şahan ise ifadesinde, olayın tamamen teknik bir süreç olduğunu, binanın statiği ile ilgili sorunlar nedeniyle ceza kesildiğini, eksiklikler giderilince cezanın indirildiğini ve 10 milyon dolarlık bir rüşvet talebinin kesinlikle söz konusu olmadığını beyan etmiştir. Savcılık, bu savunmaların, Yakup Öner ve diğer tanıkların tutarlı beyanları karşısında yetersiz kaldığını değerlendirmiştir.