İddianameye göre, soruşturma kapsamında alınan ifadeler Eylem 6'nın temelini oluşturmaktadır. Proje ortaklarından Muzaffer Beyaz, Seyfi Beyaz, Furkan Hamzaoğlu, Yüksel Hamzaoğlu, Oktay Hamzaoğlu, Erhan Ünal ve İsa Ünal'ın ifadelerinde, ruhsat ve iskan süreçlerinde Beylikdüzü Belediyesi tarafından zorluk çıkarıldığı ve izinler karşılığında para, daire ve dükkan şeklinde rüşvet talep edildiği iddia edilmektedir. Bu taleplerin genellikle şüpheli Adem Soytekin aracılığıyla iletildiği, Soytekin'in de dönemin belediye başkanı Ekrem İmamoğlu ile olan yakın ilişkisini kullandığı öne sürülmektedir. İfadelere göre, Ekrem İmamoğlu'nun babası Hasan İmamoğlu'na 4 dairenin devredilmesi talebi bizzat Belediye Başkan Yardımcısı Mehmet Murat Çalık tarafından iletilmiş, devir sonrası ödenen paranın elden geri alındığı beyan edilmiştir. Şüpheli Adem Soytekin'in etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanarak verdiği ifadede, çıkar amaçlı suç örgütünün yapısını anlattığı, Westside projesindeki rüşvet olaylarını doğruladığı ve Ekrem İmamoğlu'nun bu süreçlerdeki rolüne ve bilgisine dikkat çektiği iddia edilmektedir. Soytekin'in, kendisinin ve Fatih Keleş'in rüşvet toplamadaki rollerini ve paraların nasıl aklandığını anlattığı belirtilmektedir. Şüpheli Veysel Erçevik'in de ifadesinde, iskan için Seyfi Beyaz ile görüştüğünü ve aralarında bir rakam konuşmaları gerektiğini söylediğini kabul ettiği, ancak 100.000 TL istediği iddiasını reddettiği aktarılmaktadır. Tanık olarak dinlenen Beyaz İnşaat Genel Müdürü Engin Dülger'in, projenin alt taşeron sözleşmesinin Tuncay Yılmaz, Adem Soytekin ve kendisi tarafından hazırlandığını, projedeki tüm süreci Tuncay Yılmaz ve Adem Soytekin'in yürüttüğünü ve projenin gerçek sahibinin Ekrem İmamoğlu olduğunu bildiğini söylediği iddia edilmektedir. Diğer bir tanık olan Arzu Uçar'ın ise, intihar eden belediye çalışanı eşinin vefatı sonrası Ekrem İmamoğlu'nun talimatıyla kendisine Westside projesinden bedelsiz olarak bir daire tahsis edildiğini ve yıllardır burada oturduğunu beyan ettiği belirtilmektedir. Bu ifadelerin, savcılık tarafından rüşvet çarkının ve nüfuzun kötüye kullanılmasının kanıtı olarak değerlendirildiği anlaşılmaktadır.