İddianamede müvekkilin sadece teknik ve idari şartname hazırladığından bahsediliyor. Ancak TCK 235'teki 'ihaleye fesat karıştırma' suçunun oluşabilmesi için kanunda sayılan seçimlik hareketlerden birinin ortaya çıkması gerekir ve şartname yazmak bu hareketlerden biri değildir. Sadece şartnamede imzası bulunan bir şahsın suçun faili olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Mustafa Karaoğlu'nun avukatı. TCK 235 kapsamında şartname hazırlamanın suç oluşturmadığını savundu.

Eylem 105 ile ilgili tamamen farklı bir daire başkanlığı tarafından yapılmış bir ihale söz konusudur; müvekkilin hiç görev yapmadığı bir dairenin ihalesinden sorumlu tutulması 'sehven' yapılmış bir hatadır. Ayrıca komisyonda görev alan diğer üyeler sanık bile değilken, sadece müvekkilin cezalandırılmasının istenmesini kabul etmiyoruz.

Bilirkişi raporunda temel bir hata var: Kamu İhale Kanunu (4734) yerine yanlışlıkla Şeker Kanunu'na (4634) atıf yapılmış. Yani müvekkilim resmen Şeker Kanunu ile ihale yargılamasından geçiriliyor.

Müvekkilim, hayatında hiç görev almadığı, tamamen farklı bir daire başkanlığının yaptığı bir ihaleden (Eylem 105) dolayı cezalandırılmak isteniyor. Savcılık adeta yanlışlıkla, sehven müvekkilimin cezalandırılmasını istemiş gibi duruyor.

Bilirkişi, bir organizasyon ihalesinde sahne kurulumunun, ses sisteminin, mikrofonun ve aparatların bile ayrı ayrı ihale edilmesi gerektiğini, aksi halde rekabetin engellendiğini savunuyor. Buna verdiğim cevap şu: 'Bu hayatın olağan akışına da uymuyor, hayatın olmayan akışına da uymuyor.'

Aynı ihale yöntemini, aynı iştirak şirketi modelini (Kültür A.Ş.) ve aynı benzer iş tanımlarını 2019 öncesi eski yönetim de defalarca yapmış ve ihaleleri Kültür A.Ş. kazanmış. O dönem ortada hiçbir suç yokken, bugün aynı mutat uygulamayı yapan müvekkilimin 'ihaleye fesat' ile suçlanması, hukukun döneme göre büküldüğünün absürt bir göstergesidir.

Müvekkilim başta örgütlü suçtan tutuklandı; ancak bu suçlama havada kaldı, adeta buharlaştı. Buna rağmen bürokratik hantallık yüzünden cezaevi hâlâ eski kayıtlara bakıp müvekkilimi 'örgüt üyesi' gibi görüyor ve haftada sadece 10 dakika telefon hakkı veriyor. Mahkeme yazı yazsa da cezaevi savcılığın ilk tutuklama gerekçesine takılıp kalmış durumda.