Biz kimsenin başını öne eğdirecek insanlar değiliz. Arınacak, temizlenecek bir suçumuz olmadı.

1972'de Trabzon'da, işçi bir baba ile ev hanımı bir annenin yedi çocuğundan biri olarak doğdum. İlk ve orta öğrenimimi Trabzon'da, liseyi babamın gurbetçi olduğu Zonguldak'ta tamamladım. Mersin'de pazarlama, ardından kamu yönetimi okudum; insan hakları hukuku alanında yüksek lisans yaptım. Türkiye'nin önde gelen araştırma şirketlerinde araştırma uzmanı, saha müdürü ve siyasi danışman olarak; uluslararası bir şirkette uzun yıllar basın müşaviri olarak çalıştım. Seçim dönemlerinde farklı partilerden adaylara kampanya ve siyasal iletişim danışmanlığı yaptım; 'Tanrım Beni Başkan Yarat' adlı bir siyasal iletişim kitabım var. Ulusal gazetelerde köşe yazdım, üniversitelerde halkla ilişkiler, siyasal iletişim ve spor pazarlaması dersleri verdim. 10 yılı aşkındır memur olarak kamu hizmetindeyim.

Hak ihlallerine karşı bir aktivistim. Tutuklu olmasaydım, Filistin'e yardım götüren Sumud filosunda olurdum. Sosyal Hizmetler Daire Başkanlığı dönemimde yardım odaklı anlayış yerine, insan onurunu esas alan hak temelli bir sosyal hizmet modeli oluşturduk; 300 uzman personel istihdam ederek sosyal destek sistemini yeniden yapılandırdık. Sosyal Hizmetler Daire Başkanlığı dönemimden suçlanıyorum.

Sosyal hizmetleri siyasetin aracı olmaktan çıkarmak temel ilkemizdi. Vatandaşın belediyeye gelmek zorunda kaldığı, zaman zaman onur kırıcı olabilen eski başvuru yöntemleri yerine erişilebilir, dijital ve insan onurunu esas alan bir yapı kurduk. Sosyal desteği bir lütuf değil, vatandaşın hakkı olarak gördük. Parti üyeliğini veya siyasi referansları sosyal yardım alabilmenin yolu olarak görmedik.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi yoksullukla ciddi mücadele etti. Kadın ve çocuklar başta olmak üzere kırılgan gruplara yönelik hizmet, temel önceliklerimizden oldu. İnsanları yardıma bağımlı kılmak değil, onları güçlendirerek kendi ayakları üzerinde durabilecekleri bir yaşam kurmalarını sağlamak gerektiğine inandık.

Pandemi döneminde hizmetlerimizi aksatmadık, genişlettik; görevi başında şehit olan personel arkadaşlarım oldu. Askıda fatura, anne-bebek destek paketi, aile destek paketi gibi uygulamalarla sosyal dayanışmayı büyüttük. Askıda fatura uygulaması Avrupa ve dünyada örnek proje kabul edildi, 10'a yakın uluslararası ödül aldı. Askıda fatura dünyadan ödül aldı, biz hapishaneyi aldık.

Hedefimiz insanların sürekli destek alan bireyler olarak kalması değil, istihdama katılarak toplumsal yaşama dahil olmalarıydı. Biz buna 'sistem mezuniyeti' dedik — insanları yoksulluktan mezun eden bir sistem. Benim bildiğim tek 'sistem' budur.

İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanımız Ekrem İmamoğlu'nun gözaltına alınmasıyla başlayan hukuksuzluklar neticesinde birçok mesai arkadaşım tutuklandı. İlk gözaltılarla benim gözaltına alınmam arasında yaklaşık iki aylık bir süre var. Gözaltına alınan arkadaşlarımla ilgili medyaya sızdırılan iddiaları takip ettikçe şunu anladım: gözaltına almak için hiçbir gerçek sebebe ihtiyaç duyulmadı.

Tutuklanmama gerekçe gösterilen suçlama, görev dönemimdeki mobil iletişim ihalesine dayandırılıyor. Oysa bu ihale önceki yıllardan beri her yıl düzenli olarak yapılıyordu. Göreve geldiğimde ihale dosyasını incelettim; önceki dönem uygulamaları ve Sayıştay raporları kontrol edildi, herhangi bir usulsüzlük tespit edilmedi.

2018 yılında gerçekleştirilen ihalenin yaklaşık maliyeti 52 milyon TL iken, 2019 yılındaki ihalenin yaklaşık maliyeti yaklaşık 45 milyon TL'ye düştü. Enflasyon etkisi de hesaba katıldığında bu rakamın yaklaşık 63 milyon TL seviyelerinde olması beklenirken, yaklaşık maliyet 45 milyon TL olarak gerçekleşti. İhale hacmini büyüttük mü, küçülttük mü? 63 mü büyüktür, 45 mi? Maalesef bugün, 45'in 63'ten büyük olduğunu varsayan bir bilirkişi raporuyla ve bu rapordaki matematiğin sorgulanmadan kabul edildiği bir süreçle karşı karşıyayız.

Sayın Başkanım, şerefim üzerine temin ederim; ben sözelciyim, sayısalcı değilim ama 45 hiçbir zaman 63'ten büyük değildir. Buna rağmen bugün burada çeşitli mal ve hizmet kalemlerini büyütmek suretiyle ihaleye fesat karıştırdığım iddiasıyla yargılanıyorum.

Bilirkişi raporu bana suç işlememi öneriyor. İBB iştiraki Kültür A.Ş. ihaleye katıldığı için ihalenin 'kısmi teklife açılması' gerektiğini iddia ediyor; bu tam bir hukuk cehaleti. Kanunen bir ihalenin kısmi teklife açık olup olmayacağı ilandan önce belirlenir, sonradan değiştirilemez. Bu rapor 'değiştir' diyerek bana suç işlemeyi öneriyor. İdareler ihaleye kimin gireceğini önceden bilemez; bunu araştırmak zaten kanunen suçtur, firmaya özel şartname düzenlemek asıl fesat olurdu.

İhalenin şartnameleri büyük ölçüde önceki dönemle aynıydı; kamu yararı gözeterek bazı kalemleri çıkardık ve maliyet düşürücü düzenlemeler yaptık. Mobil iletişim faaliyetleriyle ilgisi olmayan araç gibi giderleri şartnameden çıkardık ve bu değişikliklerle önceki yıla göre yaklaşık 7 milyon liralık tasarruf sağladık. Rekabeti artırmak amacıyla iş deneyim oranını yüzde 35'ten, kanunun izin verdiği en düşük seviye olan yüzde 25'e indirdik. İddianamedeki değerlendirmeler gerçeği yansıtmıyor.

Örgüt üyeliği suçlamasıyla tutuklandım Sayın Başkanım. Ancak hayatım boyunca Trabzonspor Kulübü dışında hiçbir yere üye olmadım. Cezaevindeyken Süper Lig'e yükselen Amedspor'a üye olmak istediğimi belirttim. Form istedim, imzaladım; ancak henüz kabul edilmedim. Bunun dışında hiçbir üyeliğim yoktur.

Bilirkişi, ihaledeki mal ve hizmet kalemleri arasında 'doğal bağlantı yok' diyor. Oysa mobil iletişim bütüncül bir hizmettir: mobil kamyonet araçlar, personel ve promosyon malzemeleri birbirini tamamlar. Sanki çimentoyla konser ihalesini beraber yapmışız gibi yansıtılıyor. Bu üç kalemi ayrı ayrı ihale etseydim operasyonel risk artardı ve asıl o zaman kamu zararı doğardı.

İddianame şişirilmiş. Eylem başlıkları yaklaşık 26 sayfa ama benimle ve ihaleyle ilgili kısım, yarım sayfalık bilirkişi alıntısı dahil toplam 3 sayfa. Kalan 23-24 sayfada ismim bile geçmiyor, farklı müdürlüklerin işlemleriyle doldurulmuş; sırf dosya kalın gözüksün diye 26 sayfanın içine konuyor. Üstelik hiç tanımadığım Selman Narman'ın ifadesi suçlamama eklenmiş. Ocak 2021'de Halkla İlişkiler Müdürlüğü'nden ayrıldım, kurumla bağım koptu; buna rağmen Haziran 2022'de, yani 1,5 yıl sonra olduğu iddia edilen bir olayla ilişkilendiriliyorum. Bu hukuka, akla, vicdana ve izana aykırı bir ciddiyetsizliktir.

Bu iddiaların yeri Kamu İhale Kurumu, İdare Mahkemeleri ve Danıştay'dır. Ortada kamu zararı ya da suç duyurusu yokken, ihaleden 5 yıl sonra suç uydurulmuş. Bir simülasyonda değilsek, ben buradayım ve tutukluyum; İdare Mahkemesi'nin konularını Ağır Ceza Mahkemesi'nde tutuklu olarak savunmak zorunda kalıyorum.

Tutukluluğumun üçüncü ayında görüşüme tanımadığım bir avukat geldi. Birkaç yıl önce Ağrı Doğubeyazıt'ta yoksul çocuklara bot ve mont götürmüştük; o akşam yanımıza bir çöp toplama işçisi gelmiş, "Heval, üstüm kirli, sarılamam ama elini sıkayım, inşallah bir gün sarılırım" demişti. Meğer bot verdiğimiz çocuklardan biri onun kızıymış. Çöp işçisi avukatı bana yollamış: "Git Yavuz Bey'e selam söyle, ona benim yerime sarıl" demiş. Ben de "Biz dostlarımızın azını çok, yokunu var sayarız" dedim.

Hakkımda TCK 235'ten 'ihaleye fesat karıştırma' suçlaması yöneltiliyor; ama bu suçun unsurları, yani hileli davranış, katılımı engelleme veya gizli bilgi ifşası dosyada yok. Rekabeti engellemek bir yana, ihale dokümanı indiren firma sayısını artırarak rekabeti büyüttüm. Kimin ihaleye katılmasını engellemişim? Hangi gizli bilgiyi paylaşmışım? İhaleye katılımı engellediysem neden ortada tek bir müşteki bile yok?

Sosyal Hizmetler Daire Başkanı olduğum dönemde, pandemi döneminde göreve yeni başlamıştım. Fatih'te dört yetişkin kardeş siyanürle intihar etti. Haberi alır almaz olay yerine gittim; dört kardeş yoksulluk ve çaresizlik nedeniyle yaşamına son vermişti. Mahalle muhtarına ve yetkililere gittim: "Burada dört insan hayatını kaybediyor, bunu nasıl fark etmiyoruz?" Bu aile yıllardır kimseyle görüşmüyormuş; komşular erzak bırakmış ama kabul etmemişler, son günlerde yalnızca yumurta yiyerek yaşamaya çalışmışlar. Cenazelerine sahip çıkan bir yakın çıkmadı; o dört kardeşin kimsesizler mezarlığına gömülmesine izin vermedik.

Kalbimdeki sevgiyi eşime ve kızlarıma, doğruluğuna inandığım değerlere olan bağlılığımı sizlere emanet ediyorum. Bu ülkenin yoksullarını, mazlumlarını, sessiz kalanlarını düşünerek çalıştım; bugün de aynı inançla huzurunuzdayım.

Bizler, ülkesini, milletini, bayrağını seven, kamu yararını gözeten vatansever bürokratlarız. Bir deli saçması bile diyemeyeceğimiz iddianamedeki suçlamaların her bir cümlesini bir kez daha reddediyorum. Sayın heyet, en güzel mahkeme tarihin kendisidir; tarih kimin hangi tarafta olduğunu en gerçek hâliyle yazacaktır. Ben de bu zamanın adaletine inanıyorum.

Olmadı başkanım.