Ağaç A.Ş. Tedarikçisi Ensar Güney'den Rüşvet İddiası

Yüksek iş hacmini rüşvet delili saymadığını savunuyor.

Güney grubuyla geniş hacimli ticari ilişkinin tek başına rüşvet göstergesi olamayacağını, ihale sayılarının kurumun operasyon ölçeğinde değerlendirilmesi gerektiğini; gizli tanık Gürgen'in anlatısını güvenilmez buluyor.

MASAK verilerinin tek yönlü yorumlandığını öne sürüyor.

Para hareketlerinin iradi rüşvet ilişkisini kendiliğinden ispatlamadığını, savcılığın finansal verileri bağlamından kopararak yorumladığını savunuyor.

Ödeme yetkisinin yalnızca Ali Sukas'ta olduğunu savunuyor.

Para müzakerelerinin tamamının Güney ile Ali Sukas arasında geçtiğini, kendi rolünün yalnızca uyarı niteliğinde bilgi vermek olduğunu; tedarikçilere ödeme yaptıracak yetkisi bulunmadığını vurguluyor.

Yalova ziyaretlerini rutin tedarikçi turu sayıyor.

25 yıllık sektör deneyimiyle güzergâh üzerindeki tüm firmalara uğradığını, baz istasyonu kayıtlarının rüşvet teslimatını değil rutin tedarikçi ziyaretlerini yansıttığını savunuyor.

Hediye kartlarını Ramazan yardımı olarak nitelendiriyor.

Boyner hediye kartlarının Ramazan döneminde yaygın kurumsal uygulama kapsamında, yönetim tarafından sosyal yardım amaçlı dağıtıldığını; bireysel rüşvet iddiasıyla bağdaşmadığını ileri sürüyor.

Av. Dağdemir gerçek failin Ali Sukas olduğunu savunuyor.

Tedarikçilerin büyük bölümünün doğrudan Ali Sukas ile muhatap olduğunu, müvekkilinin sisteme karşı çıkan ve şikayetçi konumunda bulunduğunu; hiçbir somut delilin müvekkile ait olmadığını savunuyor.

Adem Yavuz'un çelişkili beyanını güvenilmez ilan ediyor.

Adem Yavuz'un 'Boyner kartı verdim' beyanının, Boyner'e yazılan sorguya A101'den yanıt gelmesiyle çürütüldüğünü; bu çelişkinin tanığın yalan söylediğinin kanıtı olduğunu savunuyor.