“İddianameye göre, Ağaç A.Ş. tedarikçisi olan şüpheli Ensar Güney, şirketten olan alacaklarını tahsil edebilmek ve iş almaya devam edebilmek amacıyla İBB iştiraki Ağaç A.Ş. yöneticilerine rüşvet vermiştir. Suçlamanın merkezinde, Ağaç A.Ş. Genel Müdürü Ali Sukas ve Satın Alma Müdürü Ümit Polat'ın, örgüt lideri olduğu iddia edilen Ekrem İmamoğlu adına hareket ederek rüşvet talep ve temin etmeleri yer almaktadır. İddiaya göre Ümit Polat, 2024 yılı Eylül ayında Ensar Güney'in Yalova'daki iş yerine giderek, yaptığı 100.000.000 TL'lik iş karşılığında %10 oranında para talep etmiştir. Bunun üzerine Ensar Güney'in, 09.09.2024'te 35.000 Euro ve 11.02.2025'te 15.000 USD olmak üzere toplamda yaklaşık 50.000 USD'yi elden doğrudan Ali Sukas'a teslim ettiği öne sürülmektedir. Ayrıca, Ümit Polat'ın talebiyle Ensar Güney'in firması tarafından Boyner'den toplam 352.250 TL değerinde hediye kartı alınarak teslim edildiği de iddialar arasındadır. Savcılık, bu eylemin örgüt yöneticileri Ertan Yıldız ve Fatih Keleş'in iştirakiyle gerçekleştiğini ve rüşvet, zincirleme suç ve suç örgütü üyeliği suçlarını oluşturduğunu iddia etmektedir. Soruşturma, şüpheli Ensar Güney'in etkin pişmanlık kapsamındaki ikrar içeren beyanları, bu beyanları desteklediği öne sürülen HTS-Baz kayıtları, MASAK raporları ve diğer tanık ifadelerine dayandırılmaktadır.”
- ·Savunma, Güney grubunun Ağaç A.Ş. ile geniş hacimli ticari ilişkisinin tek başına rüşvet delili sayılamayacağını, ihale sayılarının kurumun operasyon ölçeği içinde okunması gerektiğini savunmaktadır. Ali Sukas, çok sayıda iş alınmasının ancak tek başına suç isnadı üretmeyeceğini söyleyerek savcılığın sayı temelli mantığını reddetmektedir.
- ·Belgede gizli tanık Gürgen’in, para talep listesi gördüğü ve sistemin işleyişini içeriden izlediği yönündeki anlatısı da alaya alınarak güvenilmez bulunmuştur. Savunma, doğru firma adları ile yanlış içeriklerin bir araya getirildiğini söyleyerek bu eylemdeki isnadın somutluğunu tartışmaya açmaktadır.
- ·Polat, Yalova'ya yaptığı ziyareti rutin bir satın alma müdürlüğü denetimi olarak tanımlamakta ve Ensar Güney'in 'Ali Sukas beni neden çağırdı' sorusu üzerine kendisine sistemdeki yüzde on talebini 'bilgilendirme amaçlı' aktardığını, talep niteliğinde bir konuşma yapmadığını açıklamaktadır.
- ·Sonraki tüm para görüşmelerinin Ensar Güney ile Genel Müdür Ali Sukas arasında doğrudan geçtiğini ve Ensar'ın kendi beyanında da Polat'tan değil Sukas'tan para talebinde bulunulduğunu doğruladığını belirten Polat, iddianamede kendisine atfedilen talep rolünün fiili görüşme trafiğiyle örtüşmediğini savunmaktadır.
- ·Ensar Güney'in bizzat verdiği beyan savunma tarafından müvekkil lehine alıntılanmıştır; Güney, Ali Sukas ile Tamer Gümüş arasındaki yakın ilişkiden rahatsız olan Ümit Polat'ın, Gümüş'ün kazancını aşağı çekmek amacıyla başka firmalardan teklif aldırdığını açıklamıştır. Bu anlatım, müvekkilin ihale süreçlerinde Gümüş-Sukas ikiliğine karşı bir denge unsuru işlevi gördüğünü ortaya koymaktadır.
- ·Murat Or'un beyanında Ensar Güney, ödemelerini doğrudan Ali Sukas ile görüşerek almak için Ali Sukas'ın odasına giden firmalar arasında sayılmaktadır; dolayısıyla bu firma ile müvekkilin arasında herhangi bir doğrudan rüşvet ilişkisinin kurgulanamayacağı savunulmuştur.
- ·Polat, Yalova'ya sık gittiğini ve yol üzerindeki tüm firmalara uğradığını (Baydemir, Ensar, Sera Park gibi) kabul etti; ancak bunun sistematik bir rüşvet ilişkisinin değil, 25 yıllık sektör deneyiminden kaynaklanan olağan firma ziyaretleri olduğunu savundu.
- ·Polat, Ensar Güney dahil hakkında beyanda bulunan tedarikçilerin hiçbirisiyle kişisel bir husumetinin olmadığını belirtirken, bu kişilerin etkin pişmanlık veya başka çıkar beklentisiyle kendisini zan altında bırakmak için kullandıklarını öne sürdü.
- ·Şiroğlu, savcılık beyanındaki 'pek çok yere duydum' ifadesini sorguda sınırlamış; rüşvete ilişkin duyumunun tüm kaynaklarının aslında yalnızca tek bir kişi olan Ümit Polat olduğunu net biçimde ortaya koymuştur. Bu düzeltme, Şiroğlu'nun beyanının bir tedarikçi ağının rüşvet uygulamalarına ilişkin bağımsız bir kanıt olarak değil, Polat'ın tutumunu yansıtan türev bir bilgi olarak değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.
- ·Şiroğlu, Ağaç A.Ş. yöneticileriyle gerçekleştirdiği görüşmelerin Ümit Polat tarafından yönlendirildiğini doğrulamış; savcılık beyanındaki 'Aralık' tarihinin yanlış kaydedildiğini ise sorgudan önce de sonra da kabul etmiştir. Bu tutarsızlık, savcılığın delil olarak dayandığı beyanın usule ilişkin güvenilirliğine ciddi bir soru işareti doğurmakta ve tanıklığının genel doğruluğuna ilişkin şüphe oluşturmaktadır.
- ·Şiroğlu, Mehmet Özdemir ve Onur Peyzaj ile birlikte katıldığı yemeği doğrulasa da bu toplantıyı olağan bir ticari etkileşim olarak nitelendirmiş; herhangi bir rüşvet anlaşmasına ya da usulsüzlüğe dair somut bir bilgisi olmadığını vurgulamıştır. Şiroğlu'nun savcılık ifadesinin bağlamı ve doğruluğuna ilişkin bu yüzey altı itirazlar, beyanını Ensar Güney veya diğer tedarikçilere yönelik suçlamaları doğrulamak amacıyla kullanma girişimini sarsmaktadır.