Sayın Başkan, muhterem heyet, sayın savcı; meslektaşlarım örgüt istisnası ve olay bazlı değerlendirmelerini az önce arz ettiler. Ben de size müvekkilimin üzerine atılı suçların hukuki olarak kurulamadığını ve hakkımızdaki dosyanın temelindeki yanılgıyı tekrardan kısaca beyan edeceğim. Şimdi, ceza yargılamasında belirleyici olan dosyanın kalınlığı, kişi sayısı, para miktarı değil; belirleyici olan tek şey şudur: Suçun unsurları. Şimdi somut ve hepimiz de biliyoruz somut, kesin ve birbirini tamamlayan delillerle ispatlanmalı. Bu dosyada bizim açımızdan bu nitelikte bir ispat yoktur. Dosyadaki yer alan tüm unsurlar birlikte değerlendirildiğinde dahi müvekkilimin bir suç işlediğini gösteren kesintisiz bir nedensellik bağı kurulamadığı da açıktır. Müvekkilin gerçek konumunu da konuşmamız lazım. Kamu görevlisi değil, kamu gücünü kullanma yetkisi yok, karar alma mekanizmasının parçası değil. Kendisi müteahhit, yüklenici ve ticari faaliyette bulunan bir kişidir. Kamu adına herhangi bir tasarruf yetkisi hiçbir bölümünde mevcut olmadığını da belirteyim. Bu dosyada tartışılan işlemler müvekkilin toplam ticari işlem hacminin 300'ü ile 500'ü arasında olduğunu da yine... Müvekkilim açısından bir örgüt yapısı değil, ticari faaliyetlerin suç gibi yorumlanmasından ibaret bir durum.

İrtikap suçuyla ilgili zaten temelinde olan; irtikap suçu özgü suçtur, faili yalnızca kamu görevlisi olabilir. Müvekkil kamu görevlisi değil. Ancak bu 'dolaylı bir yorum' değil, doğrudan kanunun emredici sonucu: Bu suç müvekkilim üzerinden imkansızdır. Rüşvete aracılıkla da ilgili arkadaşlarım anlattılar ve ben yine... somut bir bağ yokluğu da var. Rüşvete aracılık için tarafları buluşturma, anlaşmayı kurma, süreci yönlendirme gibi aktif roller gerekiyor. Dosyada telefon görüşmeleri var, ticari ilişkiler var, para hareketleri var; ama olmayan bir şey var: Rüşvet anlaşması müvekkilim dahilinde. Dosyada tek bir somut olayda 'şu iş karşılığında şu para verildi', 'şu kamu görevlisiyle şu anlaşma yapıldı' şeklinde kesin bir bağ da kurulamamış. Şimdi rüşvet suçunun kurulabilmesi için zorunlu olan menfaat-karar bağı dosyada mevcut değil. Aklama suçu zaten bir... orada kurulamayan bir yapı orada. Aklama suçu için de yani temelden geliyoruz öncelikle öncül suç, suçtan elde edilen gelir, gizleme gerekir. Dosyada öncül suç yok, suç geliri hiç yok; ticari gelirler ve faaliyetler daha önce de belirttik. Gizleme yok. Dosyada geçen para hareketleri var evet, hakediş ödemeleri var, çek karşılıkları var, taşınmaz devri var, mahsuplaşma ilişkileri var; ve bu işlemler ticari faaliyetin doğal sonucudur. Suç geliri ile ilişkili tipik... yani tipik göstergeler de değil. Suç geliri değil, ticari akıştır. İşte MASAK raporlarına da bakıyoruz; orada inanılmaz yorum hataları var. Hareketi gösteriyor ama suçun kaynağını ispatlamıyor. Bu dosyada yapılan temel hata da yani hareketin doğrudan suç kabul edilmesi. Oysa MASAK raporunun bizatihi kendisi dahi kesin suç isnadını kurmamakta.

Daha önemli bir konu: Etkin pişmanlık. Bence dosyanın kırılma noktası da burada; 'dosya' diyorum ama dosyadan kastım müvekkilimin alanı olduğunu söylüyorum. Etkin pişmanlıkta itiraf olmadığını hepimiz biliyoruz etkin pişmanlık uygulamasında. Suç kabulü de değil, gerçeğin ortaya çıkartılması. Müvekkil saklayan değil, açıklayan taraftır. Ve bu açıklamaları delil olan çok sayıda belgeyi de sunmuştur Sayın Başkan. Bu belgeler çek örnekleri, proje bazlı ödemeler, taşınmaz devirleri, ticari akış kayıtları... Bunların hepsini sundu ve bu neyi gösteriyor? Savunma soyut değil, belgeli. Yani 'dediydi de gördüydü de demediydi de' böyle bir şey yok, net olarak söylediği her şeyin de belgesini koydu. Savcılık bu beyanları -değerli savcılık- bu beyanları diğer sanıklar yönünden değerlendirmiştir. Ancak bu değerlendirme müvekkilin beyanı ile değil beyanı değil; bu savcılık makamının yorumudur. Müvekkil kimseyi suçlamak için suç bildirmesini söyleyerek bir şey söylememiş; gerçeği ortaya koymak için doğruyu belirtmiş. Gerçeği ortaya koymak için beyanda bulunmuş. Dolayısıyla iftira mekanizması yok ki bunu niçin söylediğimizi burada günlerce yaşadığımız yapı içerisinde de görüyoruz. Müvekkilin beyanları sonucu oluşan hukuki değerlendirmeler kendisine yüklenemez. Burada önemli olan nokta; müvekkil etkin pişmanlık kapsamında verdiği tüm beyanlarının arkasındadır. Arkasındadır, bunu belirtmiştir; ifadesinde de bunu beyan etmiştir.

Örgüt var ise biz bu örgüte mensup değiliz. Müvekkil, etkin pişmanlık kapsamında tüm bilgi ve belgeleri savcılığa ve mahkemeye vermiştir. Etkin pişmanlık var, örgüt yöneticiliği iddası var, aynı kişiye hem örgüt üyeliği hem sistemi açıklayan kişi olarak nasıl kabul edilebiliyor bilemiyorum. Hem sistemi kuran hem sistemi çözen kişi olamaz müvekkil. Müvekkil; özgür iradesiyle, net bir şekilde ve hiçbir baskı altında kalmadan, etkin pişmanlık hükümleri çerçevesinde doğruları açıklayan doğruyu belirleyen taraftır. Dolayısıyla müvekkil adına örgüt iddiası için kurumsal bir yapı, hiyerarşi, emir-komuta ve süreklilik gerekir. Oysa burada ne vardır? Ticari ilişki ve proje bağlantısı vardır. Ticari para hareketleri vardır ve bunların hepsi resmi, hepsi belgelidir; tüm bunları da müvekkil sunmuştur. Müvekkil açısından eğer bir örgüt var ise biz o örgüte mensup değiliz. Tanık beyanları duyuma dayalıdır. Az önce de beyan ettiğim üzere müvekkilim her türlü ifadesini belgeli bir şekilde sunmuştur. Duyuma ve yoruma dayalı beyanlarla ceza hukukunda mahkumiyet kurulamaz. Dosyanın temel algısında ticaret, suç gibi yorumlanmıştır; oysa çek, ödeme veya daire devri ticari olabilir ve bunlar kendiliğinden suç değildir. Bu tür işler, ticari hayatın olağan akışıdır ve olağan araçlarıdır. Gerçek tablo; sistemi kuran veya yöneten değil, iş yapan bir yüklenici olduğudur. Bazı işlemlerde tahsilat, mahsup ve ticari netleştirme rolünde bulunmuştur müvekkil; bu suç değildir. Müvekkilin dahli, işin yapılması ve bedelin tahsiliyle sınırlıdır.

Sayın Başkan, Muhterem Heyet, sayın Savcı, bu dosyada müvekkil Adem Soytekin yönünden somut ve kesin delil yoktur, suç unsuru yoktur. Şüphe vardır ve ceza hukukunda şüphenin mahkumiyet için yeterli olmadığını, ancak beraat için yeterli olduğunu hepimiz biliyoruz. Ceza hukukunun evrensel gereği olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesini tekrar edeyim. Müvekkilim açısından bu dosyada tartışılan şey suç değil, ticari hayatın yanlış yorumlanmasıdır. Müvekkil dosyadan kaçan, dosyayı andatan bir kişi müvekkil, kaçmamış, saklanmamış ve süreci açıklamıştır. Yargı sürecinde müvekkilin kişiliğini hedef alan ve ailesine yönelik saygı sınırlarını aşan ifadeler kullanılmış olmasına rağmen, müvekkilin beyanları doğrudur, nettir.

Bu nedenle müvekkilim üzerine atılan tüm suçlardan öncelikle beraatine, bu aşamada ise tahliyesine karar verilmesini saygıyla arz ederiz.