İddianame, Eylem 109'daki ihaleye fesat karıştırma iddiasını, daha geniş bir organizasyonun parçası olarak göstermek amacıyla çok sayıda tanık ve şüphelinin beyanına yer vermektedir. Bu ifadeler, İBB iştirakleri olan Kültür A.Ş. ve Medya A.Ş.'de yürütüldüğü iddia edilen sistematik usulsüzlükleri anlatmaktadır. İfadeler, İBB çalışanları, iştirak yöneticileri ve reklam sektöründeki iş insanlarından alınmıştır. İfadelere göre, 2019 seçimleri sonrası Kültür A.Ş. ve Medya A.Ş. üzerinden yapılan ihaleler, Ekrem İmamoğlu'nun bilgisi ve Murat Ongun'un organizasyonu ile önceden belirlenen firmalara verilmiştir. Şüpheli Umut Şenol, bir reklam ihalesinin kendisine verilmemesini sorduğunda Serdal Taşkın'ın "Konuyu İBB Belediye Başkanı Ekrem İMAMOĞLU'nun bildiğini, ... Beylikdüzü döneminden bu yana işleyen bir SİSTEM olduğunu ve SİSTEMin böyle bir karar aldığını" söylediğini iddia etmiştir. Şüpheli Eyüp Subaşı, Fatih Keleş'in kendisinden aldığı işler için %10 komisyon istediğini, daha sonra sürecin Murat Ongun tarafından yönetildiğini ve ihalelerin adrese teslim verildiğini detaylı olarak anlatmıştır. Kültür A.Ş. avukatı şüpheli Selman Narman, ihaleleri kimin alacağının Ekrem İmamoğlu ve Murat Ongun tarafından belirlendiğini, şartnamelerin buna göre hazırlandığını ve pazarlıklar tıkandığında Serdal Taşkın'ın "konuyu başkanla görüşmem lazım" diyerek Saraçhane'ye gittiğini beyan etmiştir. Benzer şekilde, şüpheliler Gökhan Köseoğlu, Hakan Karaköse ve Murat Kapki'nin ifadeleri de ihalelerin belirli firmalara (BVA, Reklamist, Urbanmedia vb.) yönlendirildiğini, bu firmaların perde arkasında Murat Ongun ve Hüseyin Köksal gibi isimlerin olduğunu ve bu sürecin örgüte finansman sağlamak için kullanıldığını iddia etmektedir. Savcılık, bu beyanların birbiriyle uyumlu, somut ve görgüye dayalı olduğunu belirterek, Eylem 109'da yaşananların tesadüf olmadığını, aksine İMAMOĞLU suç örgütü olarak adlandırılan yapının planlı bir faaliyeti olduğunu savunmaktadır. Bu ifadeler, Kültür A.Ş.'nin ihaleyi kazanmasının, örgütün iştirak şirketlerini bir araç olarak kullanarak kamu kaynaklarını kendi hedefleri doğrultusunda yönlendirme stratejisinin bir parçası olduğunu göstermek için kullanılmaktadır.