İddianameye göre, Sayıştay'ın talebi üzerine Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nda görevli İnşaat Mühendisi ve Elektrik-Elektronik Mühendisi bilirkişiler, Dijital Deneyim Müzesi projesini teknik açıdan incelemiştir. Bilirkişiler, düzenledikleri raporda, projenin betonarme temel, çelik konstrüksiyon ve asma germe çatı gibi unsurlarıyla bir "bina yapım işi" olduğunu kesin olarak ifade etmişlerdir. Bu tespit, projenin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'na göre ihale edilmesi gerekirken usulsüz olarak parçalara ayrıldığı iddiasını desteklemektedir. Bilirkişi raporunun en önemli bulguları, mal alımlarındaki fahiş fiyat iddialarına ilişkindir. İddianameye göre bilirkişiler, 2024 yılı piyasa fiyatları üzerinden yaptıkları araştırmada, Kültür A.Ş.'nin yaptığı ödemeler ile malzemelerin gerçek değeri arasında büyük farklar tespit etmiştir. Rapora göre; KDV hariç 55.4 milyon TL'ye alınan çelik konstrüksiyon ve inşaat malzemelerinin gerçek değeri 29.9 milyon TL'dir (25.5 milyon TL fark). 57 milyon TL'ye alınan endüstriyel ekran ve video wall sistemlerinin gerçek değeri 12.2 milyon TL'dir (44.7 milyon TL fark). 47.2 milyon TL'ye alınan müze elektronik sistemlerinin gerçek değeri ise 31.3 milyon TL'dir (15.9 milyon TL fark). Bu hesaplamalar, TÜİK'in Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi kullanılarak ihale tarihlerine göre güncellenmiştir. Raporda ayrıca, alımı yapılan inşaat malzemelerinin miktarlarına ilişkin de usulsüzlük tespit edildiği iddia edilmektedir. Örneğin, 150*150*5 mm boyalı kutu profilden 3.312 metre alınmış gibi fatura kesildiği, ancak mimari projeye göre zayiat dahil sadece 563,25 metreye ihtiyaç olduğu, bu tek kalemde 2.748,75 metrelik bir fazlalık ve 1.5 milyon TL'lik haksız bir ödeme olduğu belirtilmiştir. Bu durumun, faturaların şişirildiği veya malzemelerin başka işlerde kullanıldığı şüphesini güçlendirdiği ifade edilmektedir.