Eylem 51
Ayşegül Kayabay'ın Beşiktaş'taki Evinin Tadilatı İçin Rüşvet Alınması İddiası
“İddianameye göre, şüpheli Ayşegül Kayabay'ın Beşiktaş Kuruçeşme'deki evindeki imara aykırılıklara göz yumulması karşılığında rüşvet alındığı iddia edilmektedir. İddiaya göre Kayabay, tadilat izni alabilmek için avukatı olan şüpheli Süleyman Atik'ten yardım istemiş, Atik ise konuyu örgüt yöneticisi olduğu iddia edilen Fatih Keleş'e iletmiştir. Fatih Keleş'in para karşılığında izin verileceğini söylemesi üzerine, Kayabay'ın Süleyman Atik aracılığıyla rüşvet verdiği öne sürülmektedir. Savcılık tarafından iddia edildiği üzere, Süleyman Atik rüşvete aracılık etmiş, Fatih Keleş'in abisi Zafer Keleş parayı teslim almış ve Boğaziçi İmar Müdürü Elçin Karaoğlu da sürece iştirak etmiştir. Örgüt lideri olduğu iddia edilen Ekrem İmamoğlu'nun ise rüşvet alınması için talimat verdiği iddia edilmektedir. İddiaya göre, 2021 yılında gerçekleşen olayda Fatih Keleş tarafından 250.000 TL talep edilmiş, ancak Ayşegül Kayabay'ın 21.01.2021, 01.07.2021 ve 17.09.2021 tarihlerinde yaptığı nakit çekimlerle toplamda 500.000 TL ödediği belirtilmektedir. Savcılık, bu eylemin kamu idaresinin güvenilirliğine zarar verdiğini ve TCK 252 (Rüşvet), TCK 220/5 (Örgüt Faaliyeti Çerçevesinde Suç İşleme) ve ilgili diğer maddeleri ihlal ettiğini öne sürmektedir. İddianame, temel olarak şüpheli Süleyman Atik'in etkin pişmanlık kapsamındaki ifadesine, Ayşegül Kayabay'ın beyanlarına, MASAK'tan temin edilen banka hesap hareketlerine ve HTS-Baz analiz verilerine dayanmaktadır.”
- ·Eylem 51'in şüphelileri arasında Yakup Öner bulunmadığı; eylem örgüsünde, ifadelerde de adı geçmediği halde Karaoğlu'nun 'imar taleplerini Yakup Öner'e yönlendirmekle' suçlandığı; bu nedenle hangi yönlendirmeye karşı savunma yapılacağının belirsiz olduğu.
- ·Ayşegül Kayabay'ın iddianameye konulmayan ilk savcılık ifadesinde 'kimseye rüşvet vermedim, Süleyman Atik beyanları asılsızdır, Boğaziçi İmar Müdürlüğü'ne 100 bin TL üzerinde ceza ödedim, makbuz ve dekontlarım yanımda' dediği; ikinci ifadenin yakalama kararıyla alındığı.
- ·Süleyman Atik'in 'Boğaziçi İmar Müdürü Karaoğlu reddetti' anlatımının dosyada karşılığı olmadığı; ne bir müracaat ne de verilmiş bir izin kaydı bulunduğu; Kayabay'ın da ilk ifadesinde 'Karaoğlu beni kabul etmedi, hiç görüşmedim, ismen tanıyorum' dediği.
- ·Süleyman Atik 250 bin TL aldığını söylerken Kayabay 500 bin TL verdiğini ve 250 bin TL daha istendiğini söylediği; bu iki ifadenin tutarsız olduğu.
- ·Komşu şikâyeti üzerine müdürlüğün hemen tespit yapıp para cezası kestiği, aykırılıklar giderilmeyince ikinci kez ceza kesildiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu; rüşvet anlaşması olsaydı bu işlemlerin yapılmayacağı.
- ·Ayşegül Kayabay'ın kendi ifadesi Atik'in anlatımıyla çelişmektedir: Kayabay parayı avukatı olarak tanıdığı Atik'e verdiğini, Atik'in kendisinden 250.000 TL daha istediğini ve ödeyemeyince mülküne Boğaziçi İmar Müdürlüğü'nce yıkım uygulandığını anlatmıştır; Keleş'e teslimden söz eden yalnızca Atik'tir.
- ·Kayabay'ın nakit çekimleri 22 Ocak, 1 Temmuz ve 17 Eylül 2021 tarihlerindedir; bu tarihlerde veya ertesi gün Zafer Keleş ile Atik arasında ortak baz kaydı yoktur. Tek baz çakışması 21 Eylül 2021'de Bakırköy Marmara Forum AVM'de olup Atik'in anlattığı yer (Florya, Plevne Sokak) ve saatle (08.30-09.00) uyuşmamaktadır.
- ·Zafer Keleş, Atik'in beyan ettiği gibi Beylikdüzü'nde de yaşamamaktadır; ortada Atik'in çelişkili beyanları dışında hiçbir somut delil bulunmamaktadır.
- ·Zafer Keleş, o sokak adresinin eşinin 15 yıldır çalıştığı özel okulun bulunduğu bölgeye 50 metre mesafede olduğunu açıklamakta ve Florya baz kayıtlarının eşini okula bırakıp alması nedeniyle oluştuğunu belirtmektedir. Bu sayede söz konusu bölgede baz vermesinin para teslim almakla hiçbir ilgisi bulunmadığını, tamamen olağan günlük rutinden kaynaklandığını savunmaktadır.
- ·Zafer Keleş, Süleyman Atik'in 300 kez para taşıdığını iddia ettiği kişinin kendisi olduğunu beyan ettiği ancak 'Beylikdüzü'nde oturuyordu' gibi temel bilgileri bile doğru aktaramadığını vurgulayarak, bu tanığın güvenilirliğinin sorgulanması gerektiğini ve tek bir kişinin beyanıyla iki ayrı eylemde kendisine suç isnat edilmesinin kabul edilemez olduğunu ifade etmektedir.